امامزاده عبدالله قلعه‌چم

0

بقعۀ شاهزاده عبدالله در هفت فرسنگی جنوبی شهر، کنار راه اصفهان و در بستر رود اناربار قرب دهکدۀ قلعه چم واقع است که زیاده مورد توجه رانندگان وسائط نقلیه است. به‌ طوری که ایاب و ذهاب اتوبوس‌ها را متوقف ساخته مبلغی از مسافرین جمع آوری و به خادم بقعه تسلیم می‌دارند. از این روی کار عمران این بقعه ادامه دارد.
پیدایش این گنبد مستند به رؤیای زن صالحه‌ای از مردم دهکده در سال ١٣٢۴ قمری (آغاز مشروطیت) است. گویند در عالم رؤیا در این‌جا بقعه‌ای دیده است که عده‌ای برای زیارت آن آمد و شد داشته‌اند و چون می‌پرسد این بقعه از کیست جواب می‌شنود از امامزاده عبدالله است و در نتیجه بامدادان با تنی چند از معمرین بدین مکان که نزدیک دو پل است آمده تپه خاکی دیدار می‌کنند و چون جوانان زمین را حفاری می‌کنند لوحی از سنگ نمودار می‌گردد که روی آن نام عبدالله بن امام کاظم حجاری بوده است.

ضریح امامزاده عبدالله قلعه‌چم، عکس از مهیار موسوی

ولی اگر چنین سنگی به دست آمده بود بایستی به هر کیفیت از آن حفاظت و حراست به عمل می‌آمد تا مدرک زنده‌ای باقی و مستند دائمی باشد.
و در مجاورت این بقعه رودخانۀ قم در گودی افتاده دارای جداری سنگی است که در بدنۀ آن ایوانچه و چشمه آبی دیزی شکل و تختی برای نشیمن در میانه رود قرار دارند که این مکان افسانه‌ای به نام چهل دختران مشهور شده مردم محل پیرامون آن اراجیفی می بافند که ارزش نقل ندارد.
به هر صورت پس از رؤیا، سیدی متصدی امر ساختمان می‌شود و به خودیاری اهالی بقعه‌ای می‌سازد که تدریجاً در کنار بقعه مسجدی و بر فراز آن گنبدی شلجمی بنا کرده‌اند.
و در شمال بقعه محوطه‌ای است که در گوشۀ آن موتورخانۀ برق ساخته، موتوری در آن نصب کرده‌اند و کنار آن پمپ آب نیز دیده می‌شود و به مرور حجراتی هم در اطراف آن ساخته خواهد شد.
بقعه: اما بقعه، قاعدۀ گنبدش از خارج مربع آجری و از داخل چهارضلعی متساوی به دهانۀ ۴ و ارتفاع ۶ متر با جدار سفیدکاری مخمل پوش ولی تهی از تزیینات هنری و مزین به انواع تابلوها و پارچه‌های قیمتی است که از هر ضلعی شاه‌نشینی از قطر پایه به بیرون داده از هر شاه‌نشینی دری به خارج گشوده می‌شود که درهای شرقی و شمالی به دو ایوان مربوط‌اند و درب جنوبی به مسجد باز می‌شود و جلوی درب غربی بسته شده است. و در طرفین ایوان‌ها حجره‌ای ساخته شده که مسکن خادم و زوار است و در وسط بقعه ضریحی مشبک از چوب مزین به مخمل سبز رنگ و در دل آن مرقدی سفیدکاری است.
گنبد: و بر فراز بقعه گنبدی است شلجمی با عنقی استوانه‌ای و آجری که بعداً کاشیکاری و دارای کتیبۀ کمربندی نیز خواهد شد و دارای تارکی آراسته به کاشیکاری گره سازی الوان فاقد کتیبه بر فراز دندانه‌ای از کاشی می‌باشد.

(منبع: گنجینۀ آثار قم، عباس فیض، ج ٢، صص ۶٩۶- ۶٩٨)

مجید داداش‌نژاد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.