معرفی بیت‌النور یا بقعه ستیه

0

بیت النور، از جمله قدمگاه‌هایی است که در اسناد تاریخی، از جمله کتاب تاریخ قم، نوشته حسن بن محمد قمی، به آن اشاره شده و تاریخچه آن را به سال ۲۰۱ ق سال ورود حضرت معصومه(س) به قم باز می‌گرداند. بیت النور در اصل، خانه موسی بن خزرج، از بزرگان قم بوده که با خبردار شدن از ورود حضرت معصومه(س) از طرف ساوه به قم، به همراه دیگر بزرگان به استقبال او رفته، و او را به این مکان منتقل کرد.  (بانو فاطمه معصومه س به قصد دیدار امام رضا ع از مدینه عازم طوس بودند که در ساوه مریض شده و پس از ورود به قم وفات نمودند)  حضرت معصومه(س) در این مکان اقامت و بعد از مدت کوتاهی (هفده روز) بر اثر بیماری وفات یافت و در باغ بابلان (محل فعلی حرم) دفن شد.
بعد از وفات حضرت، موسی بن خزرج اشعری، محل اقامت و عبادت حضرت و اطراف آن را وقف کرد. این مکان در اسناد تاریخی، به نام محراب یا معبد فاطمه(س)، بیت النور و بقعه ستیه، نامیده شده است. این بقعه حجره‌ای به ابعاد ۳ در ۳/۵ متر( در قسمت جنوبی مسجدفعلی) است که با آینه‌کاری تزیین گردیده و بنای آن از سطح کنونی مسجد پایین تر ساخته شده است. معماری و شیوه ساخت بنای محراب، متشکل از نمادهایی است که زائران را به تقدس مکان، رهنمون می‌سازد. سقف گنبدوار که در معماری اسلامی، نمادی از آسمان شمرده می‌شود، استفاده از سنگ و ترکیب آینه، کاشی، نورپردازی درونی اتاق، نقوش تزیینی و … از جمله این مواردند.
بعدها در اطراف محراب حضرت معصومه(س)، مسجد و مدرسه‌ای به نام «ستیه» ایجاد شد که از مدارس علمیه معروف قم محسوب می‌شود. تولیت بیت النور، برعهده هیئت امنایی متشکل از سادات میره‌ای است که خدمتگزاری بیت‌النور از نسل به نسل آنان منتقل شده است و اموالی را برای آن وقف کرده و در تجدید بنای آن نقش داشته‌اند. بیت النور امروزه زیارتگاه شیعیان به‌ویژه زائرانی از کشور های عربی و پاکستانی است. علاوه بر برگزاری مراسم در روزهای عزاداری و ایام ولادت اهل بیت(ع)، مراسم‌ خاصی نیز در روز ولادت، روز وفات و روز ورود حضرت معصومه(س) به قم در این مکان برگزار می‌گردد.

(نقل با اندکی تغییرات از سایت ویکی شیعه)

ابوالفضل قیامی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.