حیوان‌دوستی مردم قم و کرامت حضرت معصومه(س)

0

حکایت زیر سندی تاریخی دال بر حیوان دوستی مردم قم و دوری از حیوان آزاری آنها و کرامت حضرت معصومه(س) است. اگر دقت کنیم به‌صراحت به تدبیر و دعای مردم در دو شب و دو روز و سپس تضرع و صدقه برای خلاصی حیوان تصریح شده است. این افتخاری برای ما مردم قم است. ما را همین بس.
«در کتاب ریاض الرضا که از مؤلفات آقا میرزا محمد – والد آقا میرزا علی اکبر سابق الذکر – (منظور میرزا علی اکبر فیض نیای خاندان فیض قمی و نگارندۀ آثار متعدد در مورد قم وجز آن در دورۀ ناصرالدین شاه قاجار) است، نقل می‌کند که این مطلب را خودم دیدم که در ماه ربیع الاول سنۀ 1255[ق]، در فصل تمّوز[تیرماه]، کبوتری بر گنبد منّور نشست و پای او در میان رخنه‌های خشت طلا استوار گشت. هر چه بال و پر زد، رهایی ممکن نشد. دو شب و روز بی‌آب و دانه بود. هر قدر مردم در خلاصی او تدبیر نمودند و استخلاص او را از درگاه آن حضرت استدعا کردند، فایده نبخشید. تا آن‌که حاجی علی محمد[برادر نویسنده وعموی میرزا علی اکبر فیض متخلص به قرقی] که آن وقت متولّی مضجع خاقان مغفور[یعنی قبر فتحعلی شاه قاجار] بود، از روی توجه، به روضۀ منوره در آمد و تضرع نمود و گوسفندی چند، به فقرا و مساکین تصدق داده[صدقه داد، بخشید]. در این اثنا کبوتر از دام رها شده، سه مرتبه بر دور گنبد طواف نمود و پرواز کرد.»
(تحفه الفاطمیین فی ذکر احوال قم والقمیین،حسین بن محمدحسن بن قمی(مفلس قمی)، مشهور به شیخ ارده شیره، ج 1، بنیاد قم پژوهی، 1391، ص138)
توضیح:
1. توجه شود امکانات آن روزی در حدی نبوده است که بتوان به‌راحتی به گنبد حضرت دسترسی پیدا کرد.
2. ریاض الرضا تا کنون چاپ نشده است.
سید محسن محسنی
بنیاد قم‌پژوهی 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.