دیداری صمیمانه با پروفسور علی‌اشرف صادقی

0

دی ماه 1398 جلسه ای صمیمانه با حضور استاد ارجمند جناب آقای پروفسور علی‌اشرف صادقی برگزار شد و در آن جلسه موضوعات مختلفی درباره قم مورد بحث و بررسی قرار گفت. ایشان که به دلیل لطفی که به دوستان قم‌شناس و قم‌پژوه دارند از مدتها قبل برای جلسه‌ای حضوری اعلام آمادگی کرده بودند؛ طی تماسی حضور خود را در قم اعلام کرده و با وجود وقت کمی که داشتند مهمان ما شدند.
ایشان زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۰ در قم و از زبان‌شناسان مطرح ایران است. این استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی که به‌عنوان چهرهٔ ماندگار در حوزهٔ ادبیات نیز شخصیتی شناخته‌شده ‌است؛ هنوز علاقه وافر خود را به قم ابراز می‌دارد و به موطن خویش عشق می‌ورزد. پروفسور صادقی در ابتدا به شرح زندگینامه خود پرداخت؛ از خانواده فرهنگی و پدر معلم گرفته تا پدربزرگش مرحومشان جناب اشرف‌الواعظین، از دوران کودکی و محله‌های قدیمی تا زمان اتمام تحصیل دوران متوسطه در دبیرستان حکیم نظامی، از حضور در دانشگاه تهران در سال 1338 تا ادامه تحصیل در دانشگاه سوربون فرانسه و اتمام تحصیل در مقطع دکترای زبانشناسی و بازگشت به ایران در سال 1346.
از جمله مطالبی که در مورد آن کمی مفصل‌تر بحث شد، گفتگویی در باب انساب قمی بود و سوالاتی که ایشان پرسیدند و نکته جالب در اینجا بود که اشراف خوبی به همه نسبت‌های قدیم قم داشتند. پیش از این جلسه نیز در جریان تلاش‌های دوستانمان در هسته قم‌شناسی بوده‌اند و از این گونه فعالیت‌های منسجم و هدفمند استقبال می‌کردند و همواره مشوق چنین رویکردهای هویت‌محور و فرهنگی بوده‌ند. در این جلسه چشم‌اندازهای فعالیت‌های دوستان مجموعه قم‌شناسی را برای ایشان تشریح کرده و از اشتراک کاری و نوع فعالیت‌های متفاوتی که با بنیاد فاخر قم‌پژوهی انجام می‌دهیم توضیحاتی ارائه کردیم. ایشان نیز نقطه نظرات خود را در این باره بیان کرده و توصیه‌هایی در این زمینه داشتند که بسیار مهم و راهگشاست. در ادامه، به ارائه خاطراتی از دوران کودکی و نوجوانی پرداختند و به طور مفصل‌تری از خاطرات دوران تحصیل در دبیرستان حکیم نظامی گفتند و یاد و نام اساتید بزرگی چون استاد شادروان علی‌اصغر فقهی و زنده‌یاد دکتر حسین کریمان به طور ویژه بر زبان راندند و از دیگر اساتید گذشته این دبیرستان و خاطراتی که با آن عزیزان داشته‌اند مطالبی بیان کردند.
سپس در خصوص شیدا، شاعر قمی که نامی از وی یافت نشده و کتاب فارسی قمی و دیگر مطالب مربوط به زبان و ادب قم صحبت به میان آمد و از آنچه به نام زبان عامیانه قم وجود دارد از ایشان سوال شد و تاکید ایشان را به همراه داشت که آنچه در زبان کوچه و بازار به نام زبان محاوره قمی استفاده می‌شود به هیچ وجه وجاهت نداشته و نباید آن را با زبان باستانی قمی یکی دانست و این زبان محاوره حتی جایی برای بحث کردن ندارد.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.